اطلاعات کامل خبری در مورد مهاجرت تحصیلی و غیرتحصیلی - ویزای کاری و تحصیلی کشورهای ترکیه و روسیه

رازهای عجیب و جذاب درباره هواپیماها که قطعا از آن بی‌خبریم!

بسیاری از ما وقتی داخل کابین هواپیما می نشینیم و برای سفر آماده می‌شویم به نکات پنهانی که درون این پرنده های آهنین وجود دارند، بی توجه هستیم و تنها به پرواز و سفر خود فکر می کنیم. امروزه هواپیما‌ها به امن‌ترین و مجهزترین وسیله حمل و نقل مبدل شده‌اند و می توانند سفری راحت را برای مسافران به ارمغان بیاورند. اما در پس این آسایش، رازهایی نهفته است که کمتر مورد توجه قرار گرفته اند.

علت بازکردن پرده‌های هواپیما در زمان فرود

این جمله را در زمان فرود از زبان مهمانداران بارها شنیده‌ایم که: «قبل از فرود، لطفا اطمینان حاصل کنید که پرده‌های پنجره بالا هستند.»این کار فقط برای این نیست که ما در زمان فرود، دید بهتری به منظره‌ی بیرون داشته باشیم. امنیت همیشه بر آسایش مقدم است. بدترین بخش پرواز لحظه ی نزدیک شدن به زمین است. این پنجره ها فقط برای تماشای منظره بیرون نیستند. اگر اتفاقی رخ دهد تنها نورهایی که در کنار فلش های خروج روشن می شوند، از پنجره مشخص می گردند و خدمه پرواز باید راه های خروج اضطراری را باز کنند. آنها باید برای جلوگیری از آتش سوزی و دیگر خطرات احتمالی بیرون را کنترل کنند و هواپیما را ظرف ۹۰ ثانیه تخلیه کنند؛ به یاد داشته باشید که پرده های هواپیما از هر دو طرف کار می کنند و اطمینان حاصل کنید که پرده طرف شما در زمان برخاست و فرود بالا است. این کار باعث می شود که در هنگام برخاست و زمانی که هنوز زیاد از زمین فاصله نگرفته اید چشم اندازهای زیبایی را ببینید و همچنین می توانید راه خروج در زمان های اضطراری را سریع پیدا کنید.

سوراخ موجود در پنجره هواپیما

اگر با دقت بیشتری نگاه کنید خواهید دید که هر پنجره سوراخی به اندازه یک رشته اسپاگتی دارد. این سوراخ منجر می شود تا فشار کابین و هوای بین قاب شیشه برابر شوند. این سوراخ‌ها، دو جدار شیشه از جنس مواد آکریلیک را از هم جدا می‌کنند. این بدان معناست که وقتی مسافر از شیشه هواپیما بیرون را نگاه می‌کند، در واقع از سه شیشه این کار را انجام می‌دهد». اولین شیشه، شیشه‌ای است که می‌توان آن را لمس کرد و اثر انگشت روی آن به جا می‌ماند و به آن شیشه اول می‌گویند. شیشه میانی، شیشه‌ای است که سوراخ در آن تعبیه شده است و کل این سیستم شیشه‌ای با شیشه خارجی کامل می‌شود و مهم‌ترین نقش آن، محافظت از مسافران در برابر اختلاف فشار با هوای بیرون است. در حالی که شیشه‌های خارجی و میانی قدرت مقاومت در برابر فشار خارج از هواپیما را دارند، مسئولیت خطیر بیش‌تر بر عهده شیشه خارجی است که حد فاصل مسافر و ابرها قرار می‌گیرد. بنابراین، فشار کابین در طول پرواز تنها به شیشه خارجی وارد می‌شود. از این رو، اگر شیشه خارج شکسته شود، هنوز شیشه میانی برای محافظت از کمبود فشار خارج وجود دارد. این سوراخ همچنین مانع از بخار کردن شیشه در اثر تفاوت دمای بین داخل و خارج کابین هواپیما می‌شود.

چرا اکثر صندلی‌های هواپیماها به رنگ آبی هستند؟

هیچوقت به این موضوع توجه کرده اید که چرا تقریبا تمام صندلی های کابین هواپیما آبی هستند؟ تقریبا تمام خطوط هوایی در سراسر دنیا شامل سایه های مختلف آبی در صندلی های کابین خود هستند، و این تصادفی نیست. به نظر می رسد یک ایده ی روان شناسی در پشت این طراحی وجود دارد. به گفته آنجلا رایت، نویسنده کتاب راهنمای مبتدیان روانشناسی رنگ، رنگ آبی با انرژی های مثبت مانند اعتماد، کارایی، صلح، خنکی، انعکاس و آرامش همراه است. سعی می شود تجربه مسافرت برای مسافر تا حد امکان استرس زا نباشد و گفته می شود آبی حس آرامش را ایجاد می کند. هدف اصلی ایجاد یک احساس آرامش بخش مانند خانه است بنابراین؛ برای رسیدن به این هدف شرکت های هواپیمایی تمایل دارند از رنگ های ملایم که احساس سادگی و طبیعی و خاکی بودن را ایجاد می کنند استفاده کنند.

چرا هواپیماها سفید رنگ هستند؟

تقریباً همه ی هواپیماها به رنگ سفید هستند. این مسأله چند دلیل دارد:

  • منعکس کردن گرما: اگر هواپیما سفید رنگ باشد، گرمای کمتری را ذخیره می کند. این ویژگی شرایط بهتری را برای مسافران فراهم می کند و از نظر اقتصادی هم برای خطوط هواپیمایی منفعت بیشتری دارد.
  • ارزان تر بودن رنگ سفید: رنگ سفید از رنگ های دیگر بسیار ارزان تر است.
  • جلوگیری از برخورد با پرندگان: پرندگان بازتاب نور از سطوح سفید رنگ را بهتر تشخیص می دهند و به همین دلیل است که معمولاً با هواپیماها برخورد نمی کنند.
  • رنگ سفید حتی کوچک ترین ترک ها و فرورفتگی را آشکار می کند: در صورت بروز حادثه، جزئیات در رنگ سفید به راحتی قابل تشخیص هستند و راحت تر می توان متوجه صدمات هواپیما شد.

خلبان‌ها غذای متفاوت می‌خورند

در طول پرواز به خلبان‌ها غذاهای جداگانه داده می‌شود و هیچ کدام حق ندارند از غذای یکدیگر بخورند. این کار به دلیل احتمال مسمومیت غذایی انجام می‌شود. این کار جزء قوانین صنایع هوایی نیست اما بسیاری از خطوط هوایی غذاهای جداگانه به خلبان‌ها می‌دهند تا در صورتی که یکی از آن‌ها مسموم شد دیگری بتواند کنترل هواپیما را در دست داشته باشد.

مثلث بالای پنجره

دیوار هواپیما را به دقت نگاه کنید بالای چهار پنجره، یک مثلث سیاه خواهید دید. این مثلث یک علامت ارجاع برای خدمه پرواز است. یک مثلث در لبه جلویی و عقبی هر بال هواپیما وجود دارد. مرکز بال ترجیحا نقطه جاذبه هواپیما برای حفظ تعادل و کنترل محسوب می شود. اگر یک مهماندار هواپیما نیاز به بررسی اسلپ های هواپیما – قطعات متحرک بر روی یک بال داشته باشد، آنها دقیقا می دانند که کجا باید با بهترین زاویه آن را ببینند.

قلاب زرد کوچک روی بال هواپیما

این ویژگی جالب در بسیاری از بال هواپیماها بخشی از سیستم تخلیه است. اگر هواپیما مجبور به فرود اضطراری در جایی باشد که برای تخلیه مسافران امکان استفاده از پله را نداشته باشد، از سرسره‌ های بادی استفاده می کنند. اما اگر بخواهید برای خروج از بال ها استفاده کنید، باید روی سطح لغزنده ای قدم بردارید. این برآمدگی های موجود در بال هواپیما لنگرهایی برای بستن طناب های راهنما هستند که شما را به صورت امن از بال هواپیما به خارج هدایت می کنند.

چرا غذاهای داخل هواپیما معمولا بدمزه هستند؟

غذاهای داخل هواپیما معمولا بی‌مزه یا بدمزه هستند، اما این مسئله هیچ ربطی به مواد غذایی و نوع پخت ندارد. در ارتفاع چند هزار متری، دو حس چشایی و بویایی اولین چیزهایی هستند که ناپدید می شوند. طعم، ترکیبی از این دو حس است و درک ما از طعم شوری و شیرینی در زمانی که درون یک کابین هواپیما هستیم، محدود می شود. «چارلز اسپنس» مدرس روانشناسی تجربی در دانشگاه آکسفورد می گوید: «غذا و نوشیدنی در هوا نسبت به روی زمین واقعا مزه متفاوتی دارد. دلایل زیادی برای این پدیده وجود دارد: نبود رطوبت، فشار کمتر هوا و صدای هواپیما».

خراب شدن موتور هواپیما در پرواز

جالب است بدانید که کم کردن ارتفاع و فرود اضطراری بدون موتور که به اصطلاح خلبان ها “پرواز بیکار” یا “Flight Idle” نامیده می شود امکان پذیر است. در وضعیت فلایت آیدِل حرکت موتور به صفر می رسد و کاملاً از کار می افتد. در این حالت موتور هواپیما به سیستم های حیاتی قدرت می دهد اما هیچ گونه فشاری فراهم نمی کند. فلایت آیدِل در هر پروازی، بدون اینکه مسافر متوجه شود، اتفاق می افتد. هواپیماهای مختلف دارای نسبت شیب متفاوتی هستند. به عبارتی دیگر می توان گفت که با توجه به مدل هواپیما، هریک در سرعت و شیب متفاوتی ارتفاع را کاهش می دهند و این موضوع به طور مستقیم بر مدت زمان پرواز هواپیما بدون موتور اثر می گذارد. به طور مثال اگر هواپیما دارای نسبت برخاست به کشش ۱۰:۱ باشد، به این معناست که در هر ۱۰ مایل از پرواز ۱ مایل از ارتفاع را از دست می دهد. هواپیمایی که در حال پرواز و با ارتفاع معمولی ۳۶۰۰ پایی (حدود ۷ مایل) هر دو موتورش را از دست بدهد، قادر خواهد بود پیش از رسیدن به زمین تا ۷۰ مایل دیگر پرواز کند. از دست دادن موتور هواپیما می تواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ متداول ترین دلایل از کار افتادن موتور هواپیما اتمام سوخت، خاکستر آتشفشان و پرندگان هستند.

در سال ۱۹۸۲ زمانی که هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ بریتیش ایرویز در مسیرش به اوکلند از میان دود‌های کوه آتشفشانی گالونگگونگ در جاوه، یکی از جزایر کشور اندونزی، عبور می کرد هر ۴ موتورش را از دست داد. با نسبت شیب حدودی ۱۵:۱ خدمه متوجه شدند که هواپیما در عرض ۲۳ دقیقه دیگر (بیش از ۹۱ مایل مسافت)، فرود اضطراری خواهد داشت. اما همانطور که هواپیما در حال نزدیک شدن به فرودگاه جاکارتا بود برای فرود اضطراری بود، یکی از موتورها آغاز به کار کرد و پس از آن موتور بعدی روشن شد و تا زمان فرود هر ۴ موتور هواپیما روشن شدند و هواپیما به سلامت فرود آمد. اطلاع رسانی این سانحه ی هوایی توسط خلبان به مسافران در تاریخ صنعت هواپیمایی از عجیب ترین ها می باشد. کاپیتان اِریک مودی خطاب به مسافران اعلام داشت: “خانم ها و آقایان، کاپیتان پرواز با شما صحبت می کند. متاسفانه با مشکلی جزئی مواجه شده ایم. هر ۴ موتور هواپیما از کار افتاده است. ما در تلاشیم تا دوباره موتور هواپیما را به کار اندازیم. من مطمئنم که شما نگرانی و استرسی ندارید.”

امن‌ترین قسمت هواپیما کجاست؟

در سال ۲۰۱۲ آزمایشات و تحقیقات گسترده‌ای در رابطه با امن ترین قسمت هواپیما انجام گرفت، پس از پایان تجزیه و تحلیل‌های لازم دانشمندان به این نتیجه رسیدند که افرادی که در قسمت جلوی کابین اصلی هواپیما می نشینند نسبت به دیگر مسافران، بیشتر دچار آسیب می شوند و جان خود را از دست می دهند. با بررسی ساختار و شکل هواپیما نیز به این نتیجه دست خواهیم یافت که آناتومی هواپیما طوری است که بخش های انتهایی و پشت بال های هواپیما و صندلی‌های ردیف خروج اضطراری و کنار راهرو، امن ترین قسمت هواپیما به حساب می آیند. بیشترین فشار و آسیب را بخش های جلویی هواپیما در هنگام حوادث هوایی تحمل می کنند.

چرا هواپیماها ردیف ۱۳ ندارند؟

فقط کافیست یکبار موقع سوار شدن به هواپیما به شماره ردیف های هواپیما توجه کنید تا با این اتفاق عجیب روبرو بشید که اکثر هواپیما‌ها ردیف ۱۳ ندارند!! حتما تا به حال درباره‌ی نحسی و شومی عدد ۱۳ چیزهای زیادی شنیدید. همانطور که میدانید این عدد در ملل مختلف، باورها و مذهب های بسیاری به عنوان عددی نامبارک و شوم شناخته شده است. باور نحسی عدد ۱۳ به زندگی مدرن جوامع امروزی نیز کشیده شده، تا جایی که بسیاری از ایرلاین ها و شرکت های هواپیمایی نیز اقدام به حذف ردیف شماره ۱۳ هواپیما کرده اند تا میزان ترس را برای مسافران خود کمتر نمایند. از ایرلاین های معروفی که اقدام به این کار کرده اند می توان به شرکت هواپیمایی ایرفرانس (Airfrance)، ایبریا (Iberia)، ایرترن (AirTran)، ایرنیوزلند (Air New Zealand)، شرکت هواپیمایی مشهوری همچون لوفتهانزا (Lufthansa) اشاره کرد. شماره بندی ردیف های صندلی در این هواپیما به این صورت است: ۹، ۱۰، ۱۱، ۱۲، ۱۴، ۱۵ و …

یک نظر
  1. کریمی می گوید

    خیلی جالب بود .ممنون

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما را نمایش نمی دهیم.

مشاوره مهاجرت: 02143000021