شرایط سخت برای پناهجویان در کمپ لیسبوس در آستانه زمستان

0 71

بعد از آتش سوزی ویرانگر کمپ موریا در جزیره لیسبوس در ماه سپتامبر، هزاران پناهجو در شرایط ناگواری در کمپ جدید و موقتی نزدیک کاراتپه جابه‌جا شدند. با فرا رسیدن زمستان، ساکنان این کمپ حال با شرایط بسیار بدتری روبرو هستند.

در ماه اکتبر، باران‌های شدید خیمه‌‌های کمپ جدید را غرق آب و بخشی از کمپ را تخریب کرد. حال در نبود برق، سیستم حرارتی و آب گرم، بادهای شدید و سرد زمستانی حدود ۷۳۰۰ مهاجر ساکن در خیمه‌ها را تهدید می‌کند. به گفته کمیساریای سازمان ملل متحد، ۱۲۱۰ خانواده همراه با کودکان شان بخشی از ساکنان کمپ را تشکیل می‌دهند.

محمد، یک مهاجر فلسطینی از نوار غزه، که ۲۷ ساله است، می‌گوید:(باد چنان شدید است که شب‌ها خواب مان نمی‌برد. من و خانواده‌ام هنگام وزش باد، خیمه را محکم می‌گیریم تا باد نبرد. چند روز پیش، باد خیمه ما را به دریا انداخت).

غلام عطایی، یک مهاجر ۲۷ ساله افغان با همسر و دو دختر ۸ و ۱ ساله اش در قسمتی از کمپ زندگی می‌کند که از دریا حدود ۲۰ متر فاصله دارد. او می‌گوید:( ما تا یک هفته پیش روی یک ترپال و بدون توشک، روی زمین می‌خوابیدیم. با یک کمپل هوا شبانه خیلی سرد است، مخصوصا برای اطفال. خوشبختانه حالا برای ما پلیت‌‌های چوبی آورد‌ه‌اند و ما کمی از شر گل و نم زیر ترپال‌ها راحت شده‌ایم).

در همین باره: اکسفام: کمپ جدید در لیسبوس از موریا بدتر است

کمپ گل آلود

در هفته‌های اخیر باران نباریده است اما مهاجران با نگرانی به باران‌های آینده می‌اندیشند. کمپ جدید که در یک میدان نظامی قدیمی ایجاد شده سیستم کانالیزاسیون و تخلیه آب ندارد و به محض باریدن باران، در مدت کوتاهی به یک میدان گل آلود بدل می‌شود.

کمیساریای سازمان ملل متحد به مهاجر نیوز گفت برای حل مشکل آبگیری زمین، حدود ۲۰۰۰ متر مربع جغله در کمپ ریخته شده و خیمه‌ها نیز با پلیت‌های چوبی فرش شده است. اما هیچیک از این اقدامات نیاز مهاجران به برق را حل نمی‌کند. غلام که با خانواده‌اش و یک خانواده جهار نفری دیگر، یک خیمه را نصف کرده‌اند، می‌گوید:( ما فعلاً فقط دو ساکت برق داریم: یکی برای چراغ خیمه و یکی دیگر هم برای شارژر تلفن).

در این وضعیت، تعدادی خطر را قبول و در داخل خیمه‌های شان آتش روشن می‌کنند. یک داکتر کمپ، با حفظ هویتش به خبرگزاری فرانسه گفته است:(برخی از مهاجران برای مشکلات تنفسی به ما مراجعه می‌کنند).

نبود تجهیزات بهداشتی

این تنها نیست. مهاجران در کمپ، در دسترسی به بهداشت نیز با دشورای روبرو هستند. کابین‌های دوش نه تنها از خیمه‌ها دور و تعداد شان اندک است بلکه آب گرم هم ندارند. غلام و خانواده‌اش ترجیح می‌دهند در یک دیگدان در بیرون از خیمه آب گرم کنند و بعد از دوشبه به سرعت به خیمه برگردند و خود را خشک کنند تا سرما نخورند.

دوست دارین آخرین مقالات ما براتون ایمیل بشه؟
خوب اگر علاقمندین به اخبار و مقالات مجله اینترنتی گوتو تی آر لطفا ایمیل خودتون رو وارد کنین!
هر زمان دوست داشتین لغو اشتراک کنین!
ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما را نمایش نمی دهیم.

مشاوره مهاجرت: 02143000021