اگر اولین بار هست که از سایت GO2TR دیدن می‌کنین، حتما از این صفحه شروع کنین!

قورمه سبزی برزیلی؛ شباهت ها و تفاوت های غذای ملی ایران و برزیل

0 679

هر گوشه از سرزمین ایران آنچنان سرشار از فرهنگ‌های غذایی متنوع و لذیذ است که اگر بخواهیم از یک غذا در این پهنه وسیع و متنوع جغرافیایی به عنوان غذای ملی نام ببریم، کار خیلی سخت می‌شود. اما با کمی تسامح اکثر مردم قبول خواهند داشت که «قورمه سبزی» غذای شاخص کشور ایران است و حتی از گذشته تا کنون، حال به شوخی و یا جدی، پخت آن به عنوان اصلی‌ترین ملاک تبدیل دخترخانم‌ها به کدبانویی زبردست تلقی می‌شود. غذایی که منحصراً در این محدوده جغرافیایی ابداع شده و همچنان نیز جایگاه قابل توجهی در ذائقه مردم ایران دارد. غذایی که می‌توان از آن به عنوان غذای ملی کشور ایران نام برد. اما شاید برای شما جالب باشد که در آن ینگه دنیا و به فاصله حدود 12هزار و 200 کیلومتری از ایران، غذای محبوبی وجود دارد که بسیار به قورمه سبزی ما ایرانی‌ها شبیه است.

فیجوآدا

برزیل نیز همانند ایران دارای فرهنگ غذایی وسیع، متنوع و لذیذی است که آن را به یکی از تفریحات مردم خود تبدیل کرده است. اما در این کشور غذا خیز(!) تنها یک غذا توانسته خود را به اعماق قلب‌های مردم برزیل برساند و لقب غذای ملی این کشور را از آن خود کند و آن هم غذایی نیست جز «فیوجوآدا» (Feijoada). این خورشت برزیلی ترکیبی است از لوبیای سیاه، آبگوشت، سیب زمینی، گوشت تازه گوساله یا خوک، سوسیس و حتی ماهی و مرغ و کلم تازه خرد شده است که برای کنترل کالری غذا و هضم راحت‌تر غذا به آن اضافه می شود.

نام این خورشت برزیلی از واژه لوبیا به زبان پرتقالی (feijão) گرفته شده است. این خورشت همانند قورمه سبزی ایرانی به روش های بسیار متنوعی طبخ می‌شود، اما در بهترین روش آن که همان روش سنتی و اصیل است، آن را در یک گلدان خشت ضخیم تهیه می‌کنند.

دستور پخت این غذا در پهنه کشور برزیل آنچنان متنوع است که در بعضی از مناطق شمال شرقی این کشور، مانند Bahia و Sergipe، سبزیجاتی مانند کلم، سیب زمینی، هویج، بامیه، کدو تنبل و حتی گاهی موز به این خورشت اضافه می‌شوند.

بسته به منطقه جغرافیایی در برزیل، نوع حبوبات مورد استفاده در این غذا نیز متفاوت است. در حالی که در بعضی از مناطق مانند ریودوژانیرو، به طور معمول با لوبیای سیاه تهیه می‌شود. در برخی دیگر از مناطق لوبیای قهوه‌ای یا قرمز ترجیح داده می‌شود. اما باید دانست که لوبیا و گوشت(یا سوسیس) دو جزء جذایی ناپذیر این غذا در انواع دستور پخت‌های موجود است.

شباهت‌ها و تفاوت فیجوآدا با قورمه سبزی

دو شباهت عمده این دو خورشت را می توان در این دانست که یک هر دو آن ها اصولا همراه با برنج سرو می‌شوند و دو اینکه برای بار آوردن هر دو غذا باید زمان قابل توجهی صرف کرد تا خورشتی جا افتاده درست شود. کاریوکاها (محلی‌های ریو) کارهایشان را دوست دارند با صبر و حوصله انجام دهند و فیجوآدا را نیز می‌توان ترسیم غذایی این نوع فرهنگ رفتاری دانست. چرا که برای تهیه این خورشت باید لوبیای سیاه به آرامی پخته شده، در طول زمان ما بقیه اجزای این غذا به آن افزوده شود. البته مهم ترین تفاوت این دو غذا هم در بخش دوم نام نوع ایرانی آن، یعنی سبزی است و همین موضوع فیجوآدا را قورمه سبزی بدون سبزی ‌می‌کند.

غذای روح برزیل

فیجوآدا همانند قورمه سبزی در ایران آنچنان با فرهنگ و زندگی مردم در برزیل آمیخته شده است که جایگاه مهمی در اکثر مراسمات این کشور به دست آورده و حتی آداب و رسوم خاص خود را نیز به دست آورده است به طوری که مردم برزیل آن را غذای روح برزیل می‌دانند. از گذشته دور در برزیل رسم بر این است که فیجوآدا را بعد از ظهرهای شنبه یا ظهر یک شنبه که برای آن‌ها همان تعریف ظهر جمعه در ایران را دارد (روز تعطیل هفته در برزیل یک شنبه‌ها است) در جمع های خانوادگی و حتی در زمان دیدن فوتبال تهیه کرده و سرو می کنند.

تاریخچه ضد و نقیض فیجوآدا

درباره ریشه فیجوآدا نیز همانند قورمه سبزی داستان های متفاوت نقل شده است، اما بر اساس معروف ترین آن‌ها، ریشه غذای ملی برزیل، از برده‌داری این کشور ناشی می‌شود. ظاهرا بردگان این غذای دلچسب را از لوبیای سیاه و باقی مانده‌های گوشت خوک تهیه می‌کردند که از اربابان به آن‌ها داده می‌شد. این باقیمانده‌ها شامل پا، گوش، دم و سایر قسمت‌های خوک بود که برای ارباب و خانواده او نامناسب بود و در سرو آن‌ها در شان این طبقه اجتماعی نبود. این داستان، روایتی جذاب از سرگذشت این غذا است.

البته برخی از محققان این حوزه داستانی دیگر برای خود دارند و آن‌‌ها تاريخچه فيجوآدا را به دوران آغاز كشت لوبیای سیاه در برزیل باز می‌گردانند. در آن دوران به دلیل قیمت نسبتا پایین تولید این محصول و سادگی نگهداری آن، لوبیا سیاه به غذای اصلی در بین مهاجران اروپایی در برزیل تبدیل شد. اگرچه لوبیای سیاه توسط هر دو طبقه متمول و فقیر جامعه خورده می‌شد، اما محققان فیجوآدا را مختص طبقات متمول می‌دانند، چرا که آ‌ن‌ها امکان تهیه گوشت را برای تهیه این غذا داشتند.

دوست دارین آخرین مقالات ما براتون ایمیل بشه؟
خوب اگر علاقمندین به اخبار و مقالات مجله اینترنتی گوتو تی آر لطفا ایمیل خودتون رو وارد کنین!
هر زمان دوست داشتین لغو اشتراک کنین!

ارسال پاسخ

آدرس ایمیل شما را نمایش نمی دهیم.

مشاوره مهاجرت: 02143000021